Wij gaan weer samenwonen! En dat is best een grote onderneming.

Om elkaar tot een hand en een voet te kunnen zijn, zijn wij weer met onze drie dochters en hun mannen, en onze 5 kleinkinderen in één woning gaan wonen. De zoektocht naar een woning en al de zaken die eromheen waren te regelen kunnen jullie hier lezen. En onze verhuizing naar Domus Spei met al de verbouwings perikelen en wat we allemaal zoal nog meer doen.
Lees, kijk en geniet. Zet gerust een berichtje neer dat vinden wij erg leuk.
Er zullen diverse linkjes geplaatst worden met daar achter een foto album van een bepaald onderwerp of met een verwijzing naar een ander blog of artikel. Klik deze gerust aan zodat jullie ook de bij behorende foto,s en dergelijke kunt zien of lezen.

donderdag 31 mei 2012

Ze zijn er!

Jaja, ze zijn er. Wie? Kijk deze lieve kipjes! Gistermiddag opgehaald met Timo en Joran. Die hun uiterste best hebben gedaan om ze bij de fokker te helpen vangen!
 Vijf hennetjes en een haan. Ze werden door mijn trouwe hulpen naar het hok gedragen.
 Onder grote belangstelling zijn ze daarna uit de kattemand gelaten. Was wel even spannend voor Joran.
Maar hij deed het geweldig.
 Het hok werd goed dicht gedaan. En toen hadden we opeens vijf hennetjes, een haan en twee maal Hans!

Ze gaan het hok verkennen.

 En vinden al snel de etensbak.

En dat is toch wel reuze interessant.










 Joepie de poes vind het ook geweldig. Zou je ze kunnen eten?

 Kijk ze lopen rond en het lijken wel vogels, ik denk dat ik...........

en gezellig scharrelen ze nu in ons Gallinarium.
We moesten ze s,avonds wel even in het nachthok tillen want het plankje willen ze nog niet op. Ook niet met lekker voer. Dus Joke moest op haar knieën want ze zaten onder het nachthok in een hoekje op elkaar gedoken. En ze heeft ze makkelijk kunnen oppakken en in het nachthok gezet. Ik nog proberen om ze op stok te krijgen maar daar hadden ze geen zin in. Dus ik heb ze lekker in een hoekje bij elkaar laten zitten. En vanmorgen om half acht heb ik het luikje voor de opening weggehaald en sprongen ze weer naar beneden. Dus wij hebben weer wat meer beestenboel rond de boerderij. Gezellig gaat het zo worden. En over een aantal maanden zullen we lekkere eitjes kunnen gaan eten. We prakkiseren nog over namen. Voorlopig heten de hennen gewoon soep, en er is een meneer de Haan. Dus we zullen zien hoe het gaat worden.

dinsdag 29 mei 2012

Al weer wat nieuwe dingen.


Er zijn weer enige weken voorbij gegaan waarin weer van alles te ontdekken was hier in het Appeltjes bos. Er zijn allerlei nieuwe dingen. Zoals je kunt zien stond de boom uitbundig in bloei.
Prachtig om te zien maar ja, helaas ging het na twee dagen enorm hard waaien en hups daar ging de bloesem. Dus binnen een week was het gedaan met die mooie kleurrijke boom.

Nu weer een jaar wachten tot hij opnieuw in bloei zal staan.
Maar er zijn nu genoeg andere planten en bloemen die gaan bloeien.
Dus rododendron heeft al in allerlei kleuren in bloei gestaan. We hebben dus: rode, roze, witte, licht groene, paarse, en om de beurt staan ze in bloei. We hebben er ook diverse gekortwiekt en ja, hoor die gaan ook weer uitlopen.
Dus het is om de boerderij een drukte van jewelste er moet namelijk hard gewerkt worden in de tuin.
Ja, het is eerst slopen.........en dan kunnen we gaan opbouwen. Het gaat in fases zullen jullie begrijpen. Het gedeelte waar de kids moeten gaan spelen en zich mogen gaan uitleven is bijna ontdaan van de klimop. Het is een hels karwij om dat weg te krijgen. En de mannen kunnen alleen op zaterdag aan de gang dus dan gaat het niet snel. Maar dat geeft niet, want er is nu voldoende ruimte waar ze wel kunnen spelen. Dus ze hoeven niet te klagen.

En er komen kippen. Het kippen hok is inmiddels gekocht en staat nu op de plek waar hij voorlopig zal blijven staan.
Zeg nu zelf het is een plaatje. Ik moet nog wel de binnenkant afkitten tegen bloedluis. En even inspuiten met antibloedluis spul. Maar dan kunnen de kipjes komen. Een fries ras. Dus er lopen hier straks Friese kippen.
Ze krijgen een mooie ruimte om los te kunnen lopen. Een grote ruimte en nu staat onze makkelijke moestuin er nog maar die moet gaan verkassen naar een ander plekje. Het is daar te weinig zonrijk. Komt ook beter uit voor de kippen want die eten ook graag sla heb ik begrepen.
Op de voorgrond van deze foto zie je ook de grote zandbak die de jongens hebben gemaakt door gewoon stenen weg te halen van een plek waar we nu toch nog niets mee doen.
Geweldig vinden ze het, vooral zo diep graven tot je een buis tegen komt is voor Joran een uitdaging.
Sem heeft meegedaan met de avondvierdaagse. Jullie snappen dat hij met zijn korte beentjes een geweldige prestatie heeft geleverd. Hij is alleen de eerste avond een stuk gedragen door zijn vader, maar toen die de volgende avond zei dat hij dat niet meer zou doen, heeft hij dapper al de avonden gelopen. En zijn eerste medaille is binnen.


Op zondagavond na het eten hebben we een ritueel gekregen. Meestal was dat zingen, maar dat is wat in het slop geraakt omdat de twee mannen die weer naar Dordt moeten toch wel op tijd weg willen. En we waren elke keer zo laat uit de kerk dat we laat klaar waren met eten.
Nu is er inmiddels in Assen s,middags om vier uur kerk en kunnen we daar weer heen. Dan kunnen we weer zingen na het eten en liggen de kids toch op tijd op bed. 
Maar er is dus een nieuwe ritueel ontstaan. Wij deden dat vroeger ook al met onze kinderen toen ze jong waren. Alleen kregen we weleens klachten van de buren dat ze het toch wel een kabaal vonden. Maar ja, hier hebben we geen buren die er last van zouden kunnen hebben.
Dus dit doen we dan.

En je kunt wel zien wie er het meeste van genieten.......... De borden of soepborden mogen dan niet van tafel en de lepels moeten in de kommen. Het is een herrie van jewelste en normaal doen we het dan één keer. Ja, je zal maar een rare familie zijn.


Elke dag genieten we hier van onze boerderij. Van het plekje waar wij nu mogen wonen. We hopen dat we snel onze andere twee appartementen kwijt raken zodat we ook voor Anneke haar eigen plekje kunnen gaan realiseren. Dan heeft ieder een eigen stukje woning met daaromheen een heleboel erf.  Nog elke x als we hier de Aekingaweg oprijden dan lijkt het of we op vakantie zijn. Ook als we hier lekker in het bos wandelen of fietsen. Net of je op vakantie bent. Het blijft een zegen dat we hier mogen wonen.